#: locale=pl
## Media
### Title
panorama_95EB7CC6_849F_231F_41D9_B24A11F98A9B.label = 1
panorama_8BE956A3_849D_2F14_41DD_5432E94CEB3C.label = 10
panorama_8BE9AF9F_849D_3D2D_41DD_2774641F3AE4.label = 11
panorama_8BE998C0_849D_2313_41B4_71D184150CBE.label = 12
panorama_8BE9D21E_849D_672C_41CC_92D4836DCABE.label = 13
panorama_8BE9DB5B_849D_6534_41E0_823CAC020945.label = 14
panorama_8BE874FE_849D_6CEC_41E0_73E5EDAC6D63.label = 15
panorama_8BE8C822_849D_2314_41C4_4FA25C0CC19D.label = 16
panorama_8BE821C7_849D_251D_41B1_1B6E9EE02837.label = 17
panorama_8BE8E9E0_849F_6514_41E0_5BF165D0704C.label = 2
panorama_8BE8A63F_849F_6F6D_41C3_820803199038.label = 3
panorama_8BEB42BE_849F_276C_41CE_54DFCC3B6F8F.label = 4
panorama_8BEB9ECA_849F_3F14_41DE_D906FDE43C28.label = 5
panorama_8BE8D84B_849F_2315_41E0_736AB24212F5.label = 6
panorama_8BE8F21D_849C_E72C_41C9_5CD902281144.label = 7
panorama_8BE8EB6F_849C_E5ED_41D7_92A27529F8D2.label = 8
panorama_8BE8BD75_849C_DDFC_419A_1EF78C5FBD34.label = 9
## Popup
### Body
htmlText_923EB850_8A39_D183_41B7_E207FB8D8DE7.html = Chrzcielnica została wykonana z drewna. Ma prostą, lekką konstrukcję, dzięki czemu może być przemieszczana w zależności od potrzeb nabożeństwa.
Jej dekorację stanowią koronkowe nakrycia wykonywane przez miejscowe koronczarki związane z parafią. Podobne koronki zdobią także ołtarz, a niekiedy również ambonę.
Obecność koronczarskiego rękodzieła w wyposażeniu kościoła podkreśla jego związek z miejscową kulturą i tradycją Trójwsi Beskidzkiej.
Chrzcielnica została wykonana z drewna. Ma prostą, lekką konstrukcję, dzięki czemu może być przemieszczana w zależności od potrzeb nabożeństwa.
Jej dekorację stanowią koronkowe nakrycia wykonywane przez miejscowe koronczarki związane z parafią. Podobne koronki zdobią także ołtarz, a niekiedy również ambonę.
Obecność koronczarskiego rękodzieła w wyposażeniu kościoła podkreśla jego związek z miejscową kulturą i tradycją Trójwsi Beskidzkiej.
Chrzcielnica została wykonana z drewna. Ma prostą, lekką konstrukcję, dzięki czemu może być przemieszczana w zależności od potrzeb nabożeństwa.
Jej dekorację stanowią koronkowe nakrycia wykonywane przez miejscowe koronczarki związane z parafią. Podobne koronki zdobią także ołtarz, a niekiedy również ambonę.
Obecność koronczarskiego rękodzieła w wyposażeniu kościoła podkreśla jego związek z miejscową kulturą i tradycją Trójwsi Beskidzkiej.
Drewniana ambona wyróżnia się bogatszą dekoracją niż modernistyczna bryła samego kościoła. Jej balustradę i płyciny zdobią snycerskie ornamenty o geometrycznych formach, nawiązujące do miejscowego rzemiosła i tradycji zdobniczych.
Wraz z drewnianymi ławkami, podłogą i ołtarzem ambona tworzy spójną kompozycję wnętrza.
W luterańskim nabożeństwie ambona ma szczególne znaczenie jako miejsce zwiastowania Słowa Bożego.
Drewniana ambona wyróżnia się bogatszą dekoracją niż modernistyczna bryła samego kościoła. Jej balustradę i płyciny zdobią snycerskie ornamenty o geometrycznych formach, nawiązujące do miejscowego rzemiosła i tradycji zdobniczych.
Wraz z drewnianymi ławkami, podłogą i ołtarzem ambona tworzy spójną kompozycję wnętrza.
W luterańskim nabożeństwie ambona ma szczególne znaczenie jako miejsce zwiastowania Słowa Bożego.
Drewniana ambona wyróżnia się bogatszą dekoracją niż modernistyczna bryła samego kościoła. Jej balustradę i płyciny zdobią snycerskie ornamenty o geometrycznych formach, nawiązujące do miejscowego rzemiosła i tradycji zdobniczych.
Wraz z drewnianymi ławkami, podłogą i ołtarzem ambona tworzy spójną kompozycję wnętrza.
W luterańskim nabożeństwie ambona ma szczególne znaczenie jako miejsce zwiastowania Słowa Bożego.
Kościół Ewangelicko-Augsburski w Istebnej został wybudowany w latach 1927–1930 według projektu architekta Tadeusza Michejdy. Jego powstanie było związane z potrzebami ewangelików z Istebnej, Jaworzynki i Koniakowa, którzy wcześniej należeli do parafii w Nawsiu. Po wytyczeniu w 1920 roku granicy polsko-czechosłowackiej dotarcie do tamtejszego kościoła stało się znacznie utrudnione.
Inicjatorem budowy własnego kościoła był ks. Karol Krzywoń. Parcelę pod budowę przekazał Jakub Śliwka, a pracami kierował inż. Jerzy Grycz z Cieszyna. Kamień węgielny poświęcono 7 sierpnia 1927 roku. Gotowy kościół został poświęcony 3 sierpnia 1930 roku przez Biskupa Kościoła ks. Juliusza Burschego.
Bryła budynku łączy modernistyczną architekturę z elementami nawiązującymi do miejscowej tradycji budowlanej. Charakterystyczne są stromy dach, masywna wieża oraz wykorzystanie istebniańskiego piaskowca. We wnętrzu uwagę zwracają empory oraz liczne drewniane elementy wyposażenia.
Podczas II wojny światowej kościół został uszkodzony w wyniku ostrzału artyleryjskiego. Po wojnie przeprowadzono niezbędne naprawy. W 1946 roku budynek zelektryfikowano i zainstalowano organy, a w 1949 roku wykonano obecny ołtarz z obrazem Czesława Kuryatty przedstawiającym Jezusa modlącego się w ogrodzie Getsemane.
Wyposażenie wnętrza łączy prostotę ewangelickiej przestrzeni kościelnej z elementami miejscowego rzemiosła i tradycji Trójwsi Beskidzkiej.
Obecny ołtarz został wykonany w 1949 roku. Jego projekt wiązany jest z Czesławem Kuryattą, znanym malarzem związanym z Wisłą.
Centralne miejsce zajmuje obraz jego autorstwa przedstawiający Jezusa modlącego się w ogrodzie Getsemane. Scena nawiązuje do wydarzeń poprzedzających pojmanie i ukrzyżowanie Chrystusa.
Drewniana forma ołtarza współgra z pozostałymi elementami wyposażenia kościoła. Jego dekorację uzupełniają koronkowe nakrycia wykonywane przez miejscowe koronczarki.
Obecny ołtarz został wykonany w 1949 roku. Jego projekt wiązany jest z Czesławem Kuryattą, znanym malarzem związanym z Wisłą.
Centralne miejsce zajmuje obraz jego autorstwa przedstawiający Jezusa modlącego się w ogrodzie Getsemane. Scena nawiązuje do wydarzeń poprzedzających pojmanie i ukrzyżowanie Chrystusa.
Drewniana forma ołtarza współgra z pozostałymi elementami wyposażenia kościoła. Jego dekorację uzupełniają koronkowe nakrycia wykonywane przez miejscowe koronczarki.
Obecny ołtarz został wykonany w 1949 roku. Jego projekt wiązany jest z Czesławem Kuryattą, znanym malarzem związanym z Wisłą.
Centralne miejsce zajmuje obraz jego autorstwa przedstawiający Jezusa modlącego się w ogrodzie Getsemane. Scena nawiązuje do wydarzeń poprzedzających pojmanie i ukrzyżowanie Chrystusa.
Drewniana forma ołtarza współgra z pozostałymi elementami wyposażenia kościoła. Jego dekorację uzupełniają koronkowe nakrycia wykonywane przez miejscowe koronczarki.
Organy zostały zainstalowane w kościele w 1946 roku, równocześnie z jego elektryfikacją. Dokładny rok budowy instrumentu nie jest znany.
Instrument posiada siedem głosów, dwa manuały oraz pedał. Powietrze do piszczałek dostarcza miech połączony z dmuchawą elektryczną znajdującą się w osobnym pomieszczeniu.
Zachowała się także dźwignia umożliwiająca ręczne kalikowanie, czyli dostarczanie powietrza do miecha bez użycia dmuchawy elektrycznej.
Instrument pochodzi z warsztatu organmistrzowskiego z Nowego Jiczyna na Morawach, związanego z firmą Karla Neussera i jej następcą Franzem Stöhrem.
Organy zostały zainstalowane w kościele w 1946 roku, równocześnie z jego elektryfikacją. Dokładny rok budowy instrumentu nie jest znany.
Instrument posiada siedem głosów, dwa manuały oraz pedał. Powietrze do piszczałek dostarcza miech połączony z dmuchawą elektryczną znajdującą się w osobnym pomieszczeniu.
Zachowała się także dźwignia umożliwiająca ręczne kalikowanie, czyli dostarczanie powietrza do miecha bez użycia dmuchawy elektrycznej.
Instrument pochodzi z warsztatu organmistrzowskiego z Nowego Jiczyna na Morawach, związanego z firmą Karla Neussera i jej następcą Franzem Stöhrem.
Organy zostały zainstalowane w kościele w 1946 roku, równocześnie z jego elektryfikacją. Dokładny rok budowy instrumentu nie jest znany.
Instrument posiada siedem głosów, dwa manuały oraz pedał. Powietrze do piszczałek dostarcza miech połączony z dmuchawą elektryczną znajdującą się w osobnym pomieszczeniu.
Zachowała się także dźwignia umożliwiająca ręczne kalikowanie, czyli dostarczanie powietrza do miecha bez użycia dmuchawy elektrycznej.
Instrument pochodzi z warsztatu organmistrzowskiego z Nowego Jiczyna na Morawach, związanego z firmą Karla Neussera i jej następcą Franzem Stöhrem.