#: locale=pl
## Media
### Title
panorama_95BD872F_8523_F0B0_4183_03B477E9089F.label = 1
panorama_95BBD405_8523_3070_41D2_F2E13BC37AF4.label = 10
panorama_95BB0DB9_8523_3390_41BE_9BAB844D59F7.label = 11
panorama_95BB7719_8523_1090_41BD_435B444112BB.label = 12
panorama_95BB1057_8520_F090_41C0_C66B2B432AF1.label = 13
panorama_95BB5900_8520_F070_41B4_95C51618BA98.label = 14
panorama_95BAE1FC_8521_1390_41D3_5827BAE621C4.label = 15
panorama_95B9AB19_8521_1090_41DC_4A4C4F016C8A.label = 16
panorama_95B96438_8521_3090_41C1_AD375BF7B161.label = 17
panorama_95B96D01_8521_3070_41BB_849CC9D4B0D1.label = 18
panorama_95B835DB_8521_1390_41CA_E046E63083D9.label = 19
panorama_94E4EA28_8523_10B0_41D3_70482A217D75.label = 2
panorama_95B9EEB6_8521_1190_41D1_9A26730CBE4E.label = 20
panorama_95B82792_8521_7F90_41CF_574CD2F02EAC.label = 21
panorama_95B8008D_8521_1070_41D1_E558F061D0E5.label = 22
panorama_95B80957_8521_1090_41BB_2E3B7854B15D.label = 23
panorama_95C76AFB_8521_3197_41B8_FA6D90856B8F.label = 24
panorama_95B8A3F6_8521_1790_41DD_CA3B960E4D40.label = 25
panorama_95C77CE3_8521_11B0_41DD_7731273C8B14.label = 26
panorama_95B88664_8521_F0B0_41D1_D61CACC6F9A5.label = 27
panorama_95BD4402_8523_1070_41D9_2A184D2F618A.label = 3
panorama_95BD70D5_8523_3190_41C2_6B6D6A7E99E8.label = 4
panorama_95BA9B51_8523_3090_41DD_00A3171C172D.label = 5
panorama_95BA2503_8523_1070_41DE_C4BDD39C177F.label = 6
panorama_95BBE859_8523_7090_41DA_A4CDB0D86EE9.label = 7
panorama_95BB91A9_8523_13B0_41C9_C6F4CD85C5A7.label = 8
panorama_95BBFAB6_8523_1190_41D2_65B9AFA0C76C.label = 9
## Popup
### Body
htmlText_8B117043_9F5D_4A73_41B5_638D5A787E0D.html = Jednym z najstarszych zabytków znajdujących się w kościele jest miedziany sarkofag Elżbiety z Petroczych Callisch, matki Fryderyka Henryka Callischa – fundatora kościoła w Drogomyślu.
Elżbieta zmarła w 1756 roku, a sarkofag został później przeniesiony do kościoła w Drogomyślu z kościoła w Ochabach.
Zdobią go cynowe kartusze herbowe. Obecnie sarkofag jest pusty, a doczesne szczątki które zostały, są złożone w urnie która nadal jest w krypcie.
Jednym z najstarszych zabytków znajdujących się w kościele jest miedziany sarkofag Elżbiety z Petroczych Callisch, matki Fryderyka Henryka Callischa – fundatora kościoła w Drogomyślu.
Elżbieta zmarła w 1756 roku, a sarkofag został później przeniesiony do kościoła w Drogomyślu z kościoła w Ochabach.
Zdobią go cynowe kartusze herbowe. Obecnie sarkofag jest pusty, a doczesne szczątki które zostały, są złożone w urnie która nadal jest w krypcie.
Kościół Ewangelicko-Augsburski w Drogomyślu został wybudowany w latach 1788–1797 z inicjatywy barona Fryderyka Henryka Callischa, właściciela miejscowych dóbr. Powstał po ogłoszeniu Patentu Tolerancyjnego cesarza Józefa II. Kościół poświęcono 15 października 1797 roku.
Budynek był wielokrotnie przebudowywany i odnawiany. W 1888 roku jego wnętrze zniszczył pożar, a podczas działań wojennych w 1945 roku kościół został poważnie uszkodzony. Odbudowę rozpoczęto w 1948 roku, a ponowne poświęcenie odbyło się 27 maja 1951 roku.
Powojenna odbudowa znacząco zmieniła wnętrze. Nie odtworzono dawnego ołtarza ambonowego ani wcześniejszego układu empor. Kolejne zmiany przeprowadzono w latach 90. XX wieku, kiedy odnowiono część ołtarzową oraz przebudowano organy.
Obecna ambona pochodzi z okresu powojennej odbudowy kościoła.
Przed II wojną światową układ wnętrza wyglądał inaczej – ambona znajdowała się centralnie nad ołtarzem, tworząc charakterystyczny dla dawnych kościołów luterańskich ołtarz ambonowy.
Po wojennych zniszczeniach tego rozwiązania nie odtworzono, a ambonę i Stół Pański ustawiono osobno.
Obecna ambona pochodzi z okresu powojennej odbudowy kościoła.
Przed II wojną światową układ wnętrza wyglądał inaczej – ambona znajdowała się centralnie nad ołtarzem, tworząc charakterystyczny dla dawnych kościołów luterańskich ołtarz ambonowy.
Po wojennych zniszczeniach tego rozwiązania nie odtworzono, a ambonę i Stół Pański ustawiono osobno.
Obecne dzwony zostały sprowadzone do Drogomyśla z dawnego kościoła ewangelickiego w Grzędach na Dolnym Śląsku. Pochodzą z 1921 roku.
Trafiły do Drogomyśla po wojnie, kiedy kościół wyposażano na nowo po zniszczeniach z 1945 roku. Przedwojenne dzwony drogomyskiego kościoła nie zachowały się – część z nich została zarekwirowana na cele wojenne.
Obecny kamienny Stół Pański został wykonany w 1997 roku według projektu Jerzego Szerudy i ówczesnego proboszcza ks. Karola Macury.
Zastąpił powojenny drewniany stół, który zdemontowano ze względu na zły stan drewna i uszkodzenia spowodowane przez owady.
Na Stole Pańskim znajdują się przedwojenne świeczniki, należące do zachowanych elementów wcześniejszego wyposażenia kościoła.
Obecny kamienny Stół Pański został wykonany w 1997 roku według projektu Jerzego Szerudy i ówczesnego proboszcza ks. Karola Macury.
Zastąpił powojenny drewniany stół, który zdemontowano ze względu na zły stan drewna i uszkodzenia spowodowane przez owady.
Na Stole Pańskim znajdują się przedwojenne świeczniki, należące do zachowanych elementów wcześniejszego wyposażenia kościoła.
Zespół brzmieniowy obecnych organów pochodzi z okresu przedwojennego. Instrument znajdował się pierwotnie w kościele ewangelickim w Grzędach na Dolnym Śląsku, skąd po wojnie został przewieziony do Drogomyśla.
Obecny prospekt organowy oraz stół gry powstały podczas przebudowy instrumentu przeprowadzonej w latach 1992–1993.
Organy są więc połączeniem starszego instrumentu z elementami wykonanymi podczas późniejszej modernizacji.
Zespół brzmieniowy obecnych organów pochodzi z okresu przedwojennego. Instrument znajdował się pierwotnie w kościele ewangelickim w Grzędach na Dolnym Śląsku, skąd po wojnie został przewieziony do Drogomyśla.
Obecny prospekt organowy oraz stół gry powstały podczas przebudowy instrumentu przeprowadzonej w latach 1992–1993.
Organy są więc połączeniem starszego instrumentu z elementami wykonanymi podczas późniejszej modernizacji.
Zespół brzmieniowy obecnych organów pochodzi z okresu przedwojennego. Instrument znajdował się pierwotnie w kościele ewangelickim w Grzędach na Dolnym Śląsku, skąd po wojnie został przewieziony do Drogomyśla.
Obecny prospekt organowy oraz stół gry powstały podczas przebudowy instrumentu przeprowadzonej w latach 1992–1993.
Organy są więc połączeniem starszego instrumentu z elementami wykonanymi podczas późniejszej modernizacji.